The Plot Files

This was hard.

( You kiss my lips and we'll have fun, fun, fun )

Hier ga ik mijn culturele en kunst-activiteiten bijhouden voor 2009.  

Culture and art - 2009

( look here )( look here )

Recensie.

( Soon you'll see )

Ik probeer weer actiever te worden bij Plug Out. Omdat het me gelukkig maakt om te schrijven. En ik cd's krijg, natuurlijk. Ik bedoel, ik ben nu al o.a. Jamie Scott, Damien Rice, New Young Pony Club en 3 Doors Down rijker, right?

( Don't it feel like something's not right in his kiss tonight? )</h3></div>

*snorts*



*snorts*

Recensie over de film van onze liefste Britse gestoorde tiener, door onze liefste Britse schrijfster Louise Rennison.
[Btw: van links van naar rechts: Rosie, Jas, Georgie en Ellen.]

</div>

This is so beautiful and true.
It's love and it's war.

Cho inspired me to do this. (:
Keep in mind that I listen a shitload to my mp3-player, though, so for an example, My Manic And I is played about... well, mabye 70 times, I think. At least. Because Laura Marling is brilliant.

Because we love these memes.
And I need some random.

So, guess what song I mean by these phrases!

( Mr. False-Pretense, you don't make sense )

De week is ten einde en we gaan het weekend weer in. Ik luister oude liedjes, drink thee en eet mijn eerste zakje chocoladepepernoten. Ik wil naar ''Angus, Thongs and Perfect Snogging'' (het is toch echt ''Ful Frontal Snogging'', maar voor een onverklaarbare reden hebben ze de titel aangepast... en ik als groot Georgie fan kan het weten) met Richelle, giechelen en naar het beeldscherm koerende reacties op Dave Hahaha en Robbie de SeksGod uiten en haar roommates ontmoeten. Ik weet niet of ik het ga doen, want  ik moet leren en notulen in een Word-bestandje gooien.
 
Volgende week heb ik tentamen-week: maandag M&T, woensdag Inleiding en vrijdag Geschiedenis. Ik wil niet, maar het zou toch moeten gebeuren. Ik heb geen idee of ik het goed ga doen of niet. Ik heb in ieder geval gehoord dat M&T een hoop rekenwerk word. Ik ga morgen nieuwe batterijen aanschaffen. Geschiedenis word hard leren, omdat je alle namen en stromingen uit je hoofd moet leren. Inleiding moet te doen zijn, maar onderschatting heeft me vaker in de problemen gebracht.
Ik had deze week SPSS-toets en ik heb het verknalt. Mijn computer flipte compleet.

Gisteren heb ik bij een lid van mijn commissie, de CultAct, gegeten. We hebben met z'n allen in de woonkamer van haar studentenflat gegeten. Het is de eerste keer dat ik zo'n woning heb gezien. De gangen waren plakkerig en smerig. Ik kan me niet voorstellen dat ik zo'n slons zou worden. Tanja zelf is blijkbaar niet zo, want haar kamer was netjes en bovendien hoorde ik Jason's zachte stem uit haar laptop weerklinken.
De conclusies van de vergadering waren dat we knalroze tuinbroeken gaan bestellen als commissie-kleding. Voor de jongens, en voor een meisje die geen roze wilde, wit met blauw. 
Ik kijk uit naar de karaoke-avond na de tentamenweek en ik heb vandaag nog mensen gerekruteerd die het idee zo tof vonden. Mijn enige zorg is een slaapplek.

Bij gitaarles speelde ik vals, hoewel mijn leraar zei van niet. Thuis speel ik veel mooier. En ik wil vakantie. Ik krijg het niet. Ik moet wachten tot de kerstvakantie.
 

Op aandringen van Jantine (I love you, still!)  heb ik hier mijn gitaar-entry.

Dit is Una.

( Drop your glasses, shake your asses )

... althans, het lijkt er sterk op. (: Het is een Curzon 4/4 gitaar. Ik kocht haar in een muziekwinkel bij het station Haarlem. Ze heeft ervoor gezorgd dat ik kan pingelen en tegelijkertijd in september nog soort van normaal kon leven, financieel gezien. (:
Ik heb een mooie tas bij haar gekocht en een plectrum. Een roze plectrum, natuurlijk.

Ik heb nu zo'n drie gitaarlessen gehad en ik vind het heel leuk. Ik heb al een paar pagina's oefeningen en ik oefen zo'n twee keer per week thuis. Ik wil zo eigelijk ook wel even spelen.
De honden en katten worden slaperig als ik speel. Ik denk dat dat iets goeds is.
Het lijkt me tof als ik eindelijk eens popmuziek kan spelen, maar ik moet geduld hebben. Ik speel pas net met twee handen en dat vind ik al moeilijk genoeg.
Als er nieuwe ontwikkelingen zijn horen jullie het. (:

De naam Una heb ik uit ''Dolce Vita'' van Iseult Teran, mijn favoriete boek. Het hoofdpersonage heet Una. Ze is een zestienjarige Brazilliaanse met een romantisch perspectief, die reist met een oude platenbaas, van flat naar flat gaat, geen alcohol kan hebben, geobsedeerd is met haar maagdelijkheid, een zwak heeft voor Italiaanse oude films, een plakboek bijhoud voor haar verslagen moeder (die na een auto-ongeluk nooit meer dezelfde is geworden) en zo ontroerend, menselijk, onaardig, lijstjes-schrijverig, naïf maar neurotisch en zwierig is dat ik direct verliefd werd op het boek - en vooral op Una. Una is mij, doordat we zo verschillen, hetzelfde zijn ook, en ik haar toch begrijp. Daarom heb ik mijn gitaar Una genoemd, in plaats  van het voormalige Alex, naar Alex Turner van de Arctic Monkeys en The Last Shadow Puppets, één van mijn meest geliefde muzikanten.

Hee guys,

k weet het, long time no see. Ik heb het zo druk met school en alles en ik mis jullie zo erg. Fleur, ik heb al een maand jou niet echt goed meer gesproken (I can't stand it! JE BENT NAAR LONDEN GEWEEST EN IK WEET NOG NIKS), Veer, ik spreek jou veeeeel minder dan ik zou willen en jullie, Twincy en BeeGee, zijn zo leuk en gezellig en ik geef alleen maar korte antwoorden op jullie superleuke voorstellen om leuke dingen te doen. :'/ It  feels shitty. Ik krijg de behoefte om een gigantische hoeveelheid muffins te maken (met chocolade toppingen natuurlijk) en Nederland te doorkruisen om jullie (that is, de amrazement-gang, de overige LJ’ers en mijn IRL-vrienden) van suiker en liefde te voorzien. En dan wil ik alles horen wat jullie hebben meegemaakt.

( Maybe I'll wake up lonely and fall unawake again )

  Ik beloof jullie:

-          Een gitaar-entry (ja Jantine!)
Gedichten

-          Foto’s. Van mezelf. Zoals gewoonlijk.

-       Meer aandacht voor muziek

-          In de toekomst: 1. foto van m'n obsessie-armbandjes en 2. fanmixes

You know these moods and thoughts, that you think - what is the best music for me? Is there music I can't live without or is it all nonsense? Do I need so much bands to keep me living?

But once again, I know. Maroon5 gets me every time,
I don't listen to it that much than I used to. I listened to it so many times that most of the time, I can actually do my homework and listen to Songs About Jane at the same time, what is extremely rare for me because I always focus so much on music. But I know the music so well, I've listened to it so many many times that I really can.
And fuck the last album, I can do easily without. But the first one, my loves, I need and want it. It does something to me. It's so extremely emotional en brilliant and lovely. I get all warm inside when I pick my old cd and listen to the oldies again.

Don't you long to the old days, when Maroon5 was ''just popmusic'', Adam wasn't sexy and their music was like God?

Just in case some of you forget about the old ones, here they are (with some Kara's Flowers).
(The -'s are extra's.)

-As Things Collide
-Ragdoll
Must Get Out
Sweetest Goodbye
Through With You
-Take What You Want
She Will Be Loved
-The Fog
-Woman
Not Coming Home
Tangled
-That's Not Enough
Harder To Breath
This Love
Shiver
Secret
The Sun
Sunday Morning

Een aantal van jullie kunnen misschien mijn Toothpaste For Dinner liefde herrinderen, van blogger Drew? Mijn gebrek aan motivatie voor nuttige dingen (dagelijkse klusjes, het kopen van een gitaar en huiswerk) zorgde ervoor dat ik vandaag even naar de website ging, sinds lange tijd. Het blijkt dat Drew een relatief nieuwe rubriek heeft, genaamd Superpoop. =D

So, what do YOU say?

( I can't dance no more in these murderers gloves  )

Voor meer cartoons, check. www.toothpastefordinner.com

Meme.

( And I saw God cry in the reflection of my enemies )

I always had been too lazy too look it up, but when I was watching new vids, I got confrontated with it.

( But as you drink to the thoughts she'll remember you maybe tomorrow )

And now, back to homework!

Mijn eerste week Psychologie zit er op en over zo'n tien uren begin ik alweer aan mijn volgende week, met het eerste jaars weekend (EJW) als afsluiter. Ik heb al vrij veel mensen leren kennen door random tegen ze aan te praten, wat resulteerde in o.a. een gezellig terashang-uurtje met Kim (wijde kleding, boeken-lezend, lang vrijwilligster geweest bij een honden-centrum, bezet van een langharig vriendje en naar eigen zeggen niet creatief), een hopelijk beginnende vriendschap met Jason (we hebben al halve levensverhalen uitgewisseld en een college gedeeld), een hopelijk snel feestje bij alto-verening Catena met cocktailbar met Mariska (die ik al kende van de middelbare, mijn depressive-poetry maatje), een zelfverzonden vraag naar auditie bij een muziek-studentenverening in Leiden (geen grapje) een stel mensen die ik al gedag kan zeggen. 

De lessen zijn totaal anders op de middelbare: je moet je colleges goed voorbereiden (het liefste alles letterlijk doorlezen, maar wtf zo'n 80 tot 100 pagina's in wetenschappelijk Engels per les valt zwaar en ROOFT tijd) en als je dat niet doet - soit, je moet zelf doen wat jou goed lijkt. Ik kan me niet voorstellen dat mensen met een sociaal leven / studentenverening / hobby's het hele boek gaan doorlezen en ik heb gehoord dat mensen dat ook niet doen. Nu probeer ik wel zo veel mogelijk letterlijk te lezen omdat dat op de middelbare mijn favoriete manier was om stof te lezen, maar het is niet helemaal realistisch ben ik bang. Ik moet nog zoeken naar fijne methoden voor school - ik denk dat ik op den duur doorheb wat handig is qua volgorde/soort werk (zoals aantekeningen maken, aangezien je DIKKE boeken moet kennen voor tentamen... tentamens oO').


Enkele effecten van een week studeren zijn:

- Hoge mate van suiker-consumptie: Voor goed blijven opletten tijdens colleges, happiness en opvallende alertheid om één  uur in de nacht (of later). Ik ga niet over op de cafeiine. Misschien kan ik beter gewoon heel veel gezond eten nemen, dat werkt ook. *fluit*
- Vrolijkheid: Volgens mijn Mutti
- Veel verplaatsen van je fiets: Mijn grote hoorcolleges zijn in een (sport)zaal zo'n 20 loopminuten verderop. Eerst had ik m'n fiets bij de super gezet en nu zet ik ze maar bij het Rechten-faculteit\
- Een paar uur achter elkaar leren: Nogal anders dan op de middelbare, waar iedereen even een kwartiertje voor de les iets doornam
- Tonnen energie: BIZAR, maar a) ik heb deze week twee keer hardgelopen en vandaag gezwommen, dus... en b) soms ook opeens een gebrek aan energie
- Als basis alleen op school ronddwalen en je een ongewenste brugger voelen
- Grote behoefte aan het schrijven van brieven, dagboeken en gedichten: goed / onmogenlijk (ik loop zo zwaar achter) / verontrustend
- Spanning: Ga jij maar een paar uur aan je wiskunde zitten en het niet begrijpen en toch doorgaan. oO'

Het is officieel - ik ben een student Psychologie in Leiden. Vandaag had ik m'n eerste dag. Ik vond het zo... anders dan de middelbare. Je bent echt op jezelf aangewezen en iedereen staat OF alleen, OF met een ander, OF in een groepje die ze kennen van studentenverening of EL-CID. Ik heb met een hoop mensen gekletst maar het lijkt alsof het niet echt nuttig is, want iedereen gaat na een tijdje gewoon weg naar huis of naar iets waar ze dan ook moeten zijn.

Ik voel me een beetje hulpeloos eigelijk. Het is allemaal zo nieuw en het lijkt me zo zwaar. Ik denk dat ik me toch moet aanmelden bij een vereniging, commissie of gewoon onze studieverening Labyrint, maar als ik zo naar m'n rooster kijk weet ik niet echt hoe ik dat moet gaan doen. Het lijkt allemaal zoveel stof, mijn hemel! Toch wil ik wel graag een stel mensen hebben (of paar stellen mensen) waarmee ik na college wat kan gaan drinken, waarmee ik kan stappen en waarmee ik eigelijk gewoon vrienden mee kan worden.

Ik vandaag eerst een introductie-uur in het FSW-gebouw en daarna twee uur om van alles te regelen. Ik dacht dat een halfuurtje genoeg zou zijn en ik verder met een stel meiden kon neerploffen op stoelen of banken om gezellig te lunchen, maar twee uur was eigelijk te weinig - aan het einde had ik mn boeken nog niet eens. Ik heb wel gekletst met vier derdejaars studenten Criminologie die Psych ''ernaast'' erbij wilden gaan doen en een Duits meisje en haar Friese (semi?)vriendinnetje. De Duitse was wel gaaf. Je hoorde eigelijk haar accent niet eens en ze had twee jaar Nederlands gehad. Toch knap hoor.
Daarna ging ik met die twee naar college - Methoden en Technieken en Inleiding in de Psychologie. Het eerste was vreselijk saai en de hoogleraar was net mijn oude wis-leraar (wat dus niet goed is) en het tweede was gaaf, maar ik sliep bijna omdat ik a) weinig had geslapen van de zenuwen, vreselijk!, b) ik geen echte suiker/caffeiine had gehad vanaf kwart over zeven (we moetsen er om kwart over negen zijn!).
Even tussendoor heb ik nog met Luca gepraat, de grote blonde jongen van de EL-CID week. Hij had zich aangemeld bij een studentenverening en het waren zware weken geweest, maar hij vond het echt heel leuk. Hij komt heel vriendelijk en lief over en ik denk dat hij dat ook wel is. (:

Na college ging ik op zoek naar mijn boeken en toen sprak ik een leuke jongen die Jason heette (op zn Nederlands xD) en hij was creatief (maakte eigen tshirts en armbanden), naar Blanes geweest, had een jaar Bestuurskunde gedaan, kwam uit Rotterdam en hij had veel met me gemeen. Ik voelde me helemaal rustig en warm en blij toen ik bij hem was. Ik hoop hem echt nog eens te spreken, hij komt echt als een heel leuk mens over. =D Ik had gewoon zn nummer moeten vragen om eens ergens koffie te gaan drinken en te leuteren, want hij houdt daar vast wel van. ^^ Hij vroeg nog mn naam en toen zei hij: ''Wanneer ben je er weer, donderdag? Okee, dan zie ik je dan vast wel!'' En ik denk dat hij het nog meende ook.

Daarna ging ik mn boeken halen bij Labyrint. Ik kwam het hok binnen en vroeg waar ik ze kon halen. ''Ga maar zitten, je kan over een uur,'' meldden ze me vrolijk. Eerst dacht ik eraan om weg te gaan en morgen maar (op m'n studieloze dag) te gaan, maar ik bleef eigelijk maar zitten. Het was de zoete inval want allemaal studenten kwamen binnen om te kletsen, te geinen en het over hun studie te hebben. Ze kwamen heel tof over en ik denk dat ik wel actief wil worden bij Labyrint. Ze zijn allemaal van Psych, organiseren feesten en doen maf maar niet ècht volslagen debiel, dus dat klinkt wel als iets voor mij.

Daarna ben ik met m'n zware boeken naar huis gegaan, heb ik een mevrouw in m'n hoofdpijn de verkeerde kanten opgewezen in Bennebroek (''Bejaardehuis? We hebben er meerdere, mevrouw''.. maar ik wist ze niet te vinden, hoe stom) en ben ik gaan eten en wat rusten. Ik belde m'n zus omdat ze me had gesmst en ze zei dat ze weer bezig is om jurken te ontwerpen. Echt supergaaf.

Nu ga ik stoppen, Mutti kan elk moment thuiskomen en denk dat ze niet echt happy is omdat ik niet reageerde toen ze belde (ik zat bij college en was het vergeten om terug te bellen :/)

Liefs,
Charlotte.

 Na heel veel opwinding heb ik twee relatief rustige weekjes.

Ik loop nog steeds rond met mijn keelonsteking, die af en toe beter lijkt te worden, maar erg overtuigend is het niet. Soms krijg een aanval van kriebelhoest en moet ik heel lang pruttelen voordat ik weer redelijk normaal kan functioneren. Ik hoop van harte dat ik snel beter word, het is irritant: ik hoest veel, m'n keel en neus zitten vol slijm en ik hoor slechter. Mweh. 
Verder gaat het wel aardig. Ik heb veel administratie gedaan maar daar ben je nooit mee klaar. Ook ben ik begonnen mijn dagboek serieus te updaten na lange verwaarlozing van mijn dierbare boekje (wat ongeveer m'n veertiende alweer is). Het valt me zwaar, want ik voel me regelmatig ronduit bitter worden omdat sommige dingen niet leuk zijn om te herhalen. Gelukkig zijn er ook altijd de leuke, opwindende gebeurtenissen die fijn zijn om op te schrijven. Ik blijf mijn dagboeken nodig hebben - in  voor en tegenspoed. Amen.

Voor Lowlands (er is leven voor Lowlands.. there IS?) was ik naar de introductieweek (twee dagen voor mij) geweest van Leiden  - de EL-CID-week. Ik heb bijna iedereen er al over verteld - het was verschrikkelijk gezellig, met leuke mensen (knappe jongens, niet normaal) , interessante (culturele) dingetjes en ik heb best zin in volgende week, want dan begin ik met m'n studie. Ik vind het wel spannend, maar dat is gezond.

De laatste paar dagen is m'n broer hier thuis geweest. Het ging eerst wel goed, maar daarna weer wat minder. Ik heb hem wel de filmpjes laten zien van Avatar Boredom e.d. en hij moest net zo hard lachen als ik.
Vandaag waren we naar m'n oma en opa gegaan. Ik vind het (moraal) gezien wel fijn dat ik ben geweest omdat we er lang niet zo vaak zijn als vroeger. M'n opa heeft een klapvoet door zijn hernia. Gelukkig gaat het wel goed, maar toch, hij moest wel helemaal onder narcose en alles vanwege die hernia. 
Over gezondheid gesproken - de dierenarts was langs geweest voor Bibi en hij zegt dat ze serieus moet afvallen. We gaan echt ons best doen en meer met haar wandelen, want ze was plotseling erg aangekomen - onze honden zijn nooit dik geweest en we zijn ook geen types om ze koekjes te gaan voeren. Ironisch genoeg eet ze heel weinig, Bibi geeft eigelijk niks om eten, het enige wat ze wilt is geknuffeld worden. (: Toch benauwen die praatjes me wel een beetje (ze neemt ook al medicijen), hoewel de dierenarts meent dat haar gezondheid goed is en dat ze alleen te dik is. 


FSW gebouw - waar ik ga studeren

Dus volgende week ben ik een studente Psychologie aan de Universiteit in Leiden, Faculteit Sociale Wetenschappen (FSW). Het lijkt me scary, maar beregezellig. Nu nog een genie in wiskunde worden en het word vast tof. En er zijn leuke, frisse, knappe jongens.

Houd me op de hoogt van jullie belevenissen op school / opleiding / universiteit / HBO, ik ben heel benieuwd.

Slaapse,
Charlotte.

P.S. Deze post is zwaar bewerkt.

 Het laatste verslag van Lowlands. <3